Home

Programma

Docenten

Wat voor clown ben jij??

over BUUS

Contact

Waar staat BUUS voor?

Buus wil iedereen die clown wil worden ondersteunen in zijn ontwikkeling tot wat voor soort clown dan ook. Buus biedt een goede basis, een stevige fundering waarop een goede clown gecreëerd wordt. Clownschool Buus is een school zoals een school bedoeld wordt: er wordt lesgegeven door verschillende docenten, ieder met jarenlange praktijkervaring en vaak een eigen specialisatie. De docenten weten hoe het is om te worstelen met een nieuwe act en op te treden voor een zeer gemêleerd publiek. Publiek dat de ene keer enthousiast reageert of publiek dat het je op bepaalde momenten zeer lastig kan maken. De docenten geven je vertrouwen in je keuze om clown te worden en bieden de cursist leerzame weekends aan die puur gericht zijn op het onderzoek naar je clown. Er zijn speciale modules ontwikkeld, zoals als clown-dans, clown-stem, clown-pantomime, clown-maskers, clown-sprookjes, bouffons etc om je mogelijkheden te onderzoeken, verbreden en verdiepen.

Afhankelijk van de ervaring volg je na aanmelding een kennismakingsweekend, de basisweekends, het modulaire programma en krijg je door het verzamelen van aantekeningen toegang tot de mastercourse, meerdaagse training en tot slot de masterproof, de individuele begeleidende finale. Dit is een parcours wat 2 tot 3 jaar kan beslaan en dat je naar eigen voorkeuren kan samenstellen. Het zal leiden tot een stevig fundament en het vinden van je eigen specialisatie. Er komen optredens en Clownschool Buus zal trots zijn op je prestaties!

Waarom bestaat de clown?

Wie is de clown? Waarom bestaat de clown? Schuilt er een bepaald doel achter het spel van de clown? Is het gebaseerd op een bepaalde filosofie? Of wil de clown de mensen enkel plezieren?
De omschrijving van het woord clown in het woordenboek is: "grappenmaker, een potsierlijk uitgedoste en in felle kleuren geschminkte grappenmaker in het circus", en dat omschrijft vermoedelijk ook het clichébeeld dat een zeer groot deel van de mensen van de clown heeft. Volgens deze omschrijving heeft de clown beperkingen opgelegd gekregen en mag zelfs niet een stap buiten het circus zetten. Het tegendeel is waar! De clown verschijnt overal. In het theater, op straat en op de beeldbuis. De clown is er voor kinderen, en ook voor volwassenen, voor wie hij veel kan betekenen in een verscheidenheid van vorm. Er zijn namelijk ook clowns die een diepere bedoeling met hun optreden hebben. Zij willen een hoger doel bereiken en plaatsen de clown in een theatrale setting, beantwoorden dan niet aan het uiterlijk en worden daardoor niet geplaatst onder de noemer clown. Hierover verderop meer.

Sommigen treden op als 'clown', trekken een grappig pak aan, vouwen ballonnen of goochelen, en denken daarmee recht te doen aan het clownvak. Hoewel zij de activiteit van het vouwen of goochelen wellicht goed beheersen, hebben zij de vaardigheden en kwaliteiten van een echte clown zeker niet in huis. En dat terwijl er mogelijkheden zijn bij onder meer clownschool BUUS om de nodige kwaliteiten en vaardigheden te leren en leren beheersen.

De geschiedenis van de clown

Pas in de zestiende eeuw is de naam clown ontstaan. Al in vroegere tijden werd die rol toebedeeld aan de nar, en nog eerder in het oude Egypte, daar de Danga genoemd, die daar soms zelfs aan het hof van een keizer of koning voor aangesteld werd. Hofnarren genoten veel aanzien, stonden vaker dichter bij de koning dan de meest belangrijke edelman. Maakte hij een misstap, dan verdween hij in het cachot.
Tegenwoordig zijn het vaak ook cabaretiers die deze narfunctie vervullen en die daarbij clowneske capriolen uithalen. Een mooi voorbeeld daarvan is bijvoorbeeld Freek de Jonge die theatraal cabaret hanteert om zijn ideeën ten toon te spreiden, maar die ook werkelijk de nar gespeeld heeft in een theaterstuk (Theatergroep Amsterdam, King Liar). Ook een scène als oude man die ruzie heeft met zijn bretels is een voorbeeld van mooi clownwerk. Anderen, zoals Hans Teeuwen en Bert Visscher schuwen het niet om fysieke clowneske grappen uit te halen in hun shows.

Filosofie over de clown

Bestaat de clown voor volwassenen of voor alle leeftijden? Is het eerder zo dat de komieken die Nederland de laatste generaties heeft gehad wel clowns waren, maar niet beantwoorden aan dat clichébeeld van de zogenaamde kinderclown en daarom dus geen clown genoemd werden? De 'volwassen' clown bedient zich wel degelijk af en toe van een typische clownoutfit of -gedrag (zoals al eerder aangegeven met Freek de Jonge). Een ander goed voorbeeld is Jango Edwards, een malloot uit het foolstijdperk ( periode in de jaren 70-80), die een fantastische traditionele cliché clownact neerzet voor een brilreclame. Nog een voorbeeld is de Shock-comedian Leo Bassi, gekleed in een simpel tweedelig maatkostuum. Niemand ziet daar een clown staan, maar op het toneel noemt hij zich meermalen een bouffonclown.( benaming voor de meer banale 'clown'). Stuk voor stuk bedienen ze zich van de essentiële elementen die typisch zijn voor de clown.

Ook al beantwoorden ze inderdaad niet echt aan het clichébeeld van de clown, ze zijn het wel!. Ze hebben geen neus op. Zonder neus de clown uithangen is totaal geen probleem. Er zijn er bij die dat ding in welke vorm dan ook verafschuwen! En dus bestaan er clowns voor het volwassen publiek, de clowns met of zonder schmink. Hieronder staan veel voorbeelden genoemd van clowns die ieder hun bijzondere toegevoegde waarde hebben, maar lang niet altijd het grote publiek trekken.

Voorbeelden van 'clown'cabaretiers

De clichéclown is in ogen van velen de kinderclown, zoals clown Flap of clown Bingo. Maar kijk eens naar André van Duin, Freek de Jonge, Johnny Kraaykamp , Rowan Atkinson en van vroeger Lucille Ball, Dorus, Danny Kaye, Tommy Cooper, Jery Lee Lewis en Mini & Maxi en natuurlijk Buziau. Andere, misschien minder bekend maar wel hoogstaande, clowns als Il Colombioni (I), Mikos Clowns (R), Avner the Eccentric( C), Bolevka (Tj), Derovo (R) en Okidok (B). Ook op straat zijn ze te bewonderen: Leandre(Fr), Elastique(B), Fratelli Fiasco, Toon Maas, Michelo (B), Ruut van Hooft. Een enkele daarvan probeert het ook in het theater.

De clown in de maatschappij, heeft hij bestaansrecht?

Een vacature voor een clown zal je niet gauw ergens aantreffen of het moet in het circus zijn. Loodgieter, accountant, directeur, secretaresse, tuinman e.d.: daar wordt gevraagd, met daaraan gekoppeld een wensenrijtje, waar hij aan moet voldoen. Maar "clown gezocht" ? Nee!. Een clown moet vooral een eigen pad vinden, en wordt ontdekt! Hij die clown wil zijn, vindt op een gegeven moment een eigen vorm, een manier van spelen die eenvoudig, ingewikkeld of maatschappij kritisch kan zijn. De functie, zoals eerder gezegd, kan eenvoudig puur vermaak zijn en alleen voor kinderen. Maar kan ook een diepere betekenis hebben. Dat wil zeggen dat de clown door middel van zijn show het publiek iets duidelijk wil maken: het functioneren van de mens op de wereldbol. Charlie Chaplin, Jango Edwards en Leo Bassi zijn daar goede voorbeelden van. Een aanslagpoging op Bassi, omdat hij het geloof, van bijbel tot koran, op de korrel nam, is indertijd net op tijd verijdeld. Kortom: er bestaan twee uitersten, het pure vermaak tegenover het confronterende waar de clown verandert in de nar.

De clown bepaalt zelf zijn recht van bestaan in welke vorm dan ook. De één wil zich kwalificeren als een clown in al zijn facetten terwijl anderen een gespecificeerde keuze maken door Cliniclown, Fariaclown, Visite clown te worden. Dat is natuurlijk een prima keuze en vraagt eveneens een kritische blik in hoe dat vorm gegeven wordt. Slechts enkelen hebben een hoger doel en zoeken naar wegen om dat voor elkaar te krijgen, zij willen de straat op, het theater in en bekend worden in binnen- en buitenland, beseffend dat die weg niet over rozen zal gaan. Lukt dat niet in het land waar ze vandaan komen dan wordt er over de grens gekeken naar mogelijkheden om zijn clown en clownwerk te verbeteren en te verdiepen. Dat kan dan door het volgen van cursussen in binnen- en buitenland op scholen zoals BUUS, TUT-Hannover of bij clowns met veel ervaring als Jango Edwards, Pierre Byland en Dimitri.